Deze maand een quote te danken aan beroepsdeformatie.

Jeroenr (uit Rotterdam), plaatste op tweakers.net de volgende tekst:

Ik vind dat “wij” Rotterdammers maar eens in de tegenaanval moeten gaan en stel de volgende nieuwe technieken voor:

- Framework for Enhanced Interactive Javascript Environment for Normalized Object Oriented Rapid Development
- Sophisticated Programming Architecture for Rich Technology Applications
- Enhanced XML Communication Elements Layer for Solid Internet and Office Representation

Nu Ajax door ‘web 2.0′ in bepaalde kringen inmiddels al een compleet andere betekenis heeft gekregen is het ook tijd voor andere voetbalclubs…

Ik blijf aan het verzekeren de laatste tijd, maar goed, maandag m’n reisverzekering (bij Elvia uiteraard, vanwege voor de hand liggende redenen) maar eens in orde gemaakt. Aangezien ik binnenkort zowel naar Praag als naar Dublin ga voor een doorlopende reisverzekering gekozen. In totaal wel iets duurder dan twee keer een kortlopende reisverzekering, maar goed, wel zo makkelijk natuurlijk.

Aangezien ik, in tegenstelling tot de meesten, voordat ik op verzekenden klik wel de algemene voorwaarden lees kwam ik een raar iets tegen: de verzekering was alleen geldig voor reizen geboekt na het afsluiten van de verzekering, of max. tot 7 dagen daarvoor. Raar. Maar goed, aangezien ik m’n reis al een maand geleden geboekt had maar de ingangsdatum naar vorige maand gezet. Maar toen kreeg ik de melding dat de ingangsdatum niet in het verleden mag liggen. Daarna nog met een collega ge-MSN’t of tussenpersonen misschien wel DPR’s in het verleden mogen afsluiten. Maar toen begon het te dagen: ik zat al een half uur naar algemene voorwaarden van een annuleringsverzekering te kijken (en dat terwijl ik helemaal geen annuleringsverzekering had aangevinkt) (ok, ik geef toe: het staat in principe wel op de pagina, maar op het scherm heb je wat dat betreft toch net iets minder overzicht dan wanneer je de algemene voorwaarden op papier zou hebben); de reisverzekering had geen eisen met betrekking tot de boeking.

Dus uiteindelijk gewoon een DPR kunnen afsluiten, maar echt heel erg handig is zo’n alles-in-1 algemene voorwaarden bestand niet.

Na de aankoop van m’n nieuwe objectieven m’n camera ook maar eens verzekerd. Voor die paar tientjes per jaar koop je toch (o.a.) het risico af dat je camera gestolen wordt. Dat is toch wel een prettig gevoel op het moment dat je met zo’n ding door de stad heen loopt.

Ik moest kopien van al m’n aankoopbewijzen (da’s behoorlijk schrikken als je alles bij elkaar optelt…) opsturen en dan zou ik vanzelf een polis thuiskrijgen. Na een week kreeg ik hem inderdaad, incl. afrekening voor de tussenpersoon. Nou weet ik dankzij m’n werk wel zo ongeveer wat tussenpersonen verdienen aan een polis, maar ‘t is natuurlijk wel een beetje slordig dat AXA afrekeningen (en kopie-voor-tussenpersoon) niet naar de tussenpersoon, maar naar de klant stuurt.

Maar anyway: ik kan in ieder geval weer met een veilig gevoel met m’n camera de straat op.

Maandag voor het eerst met iDeal betaald. Ik kende het principe uiteraard al geruime tijd, maar ik had er nog nooit gebruik van gemaakt.

Het werkt echt allemaal erg makkelijk: gewoon met je e-dentifier of wat je bank dan ook gebruikt een challenge-reponse doorlopen en de betaling is gedaan. En aangezien alle echte banken in Nederland zo ongeveer meedoen heeft het best potentie om goed door te breken.

Ok, wanneer ik een comment post met een voorstel voor een retro-review, dan kan ik die natuurlijk ook gewoon zelf schrijven:

Ooit, in een ver verleden (toen ik nog op de basisschool zat) wou ik graag vliegtuigontwerper worden. Vliegtuigen intrigeerden me enorm: gewoon de mogelijkheid om een enorm zwaar object te laten vliegen, de zwaartekracht te tarten, de brute kracht van een straalmotor. Beetje hetzelfde gevoel waarom ‘Extreme machines’ op Discovery ook zo gaaf is. Nou ja, anyway: toen ik in groep 7 zat kwam Top Gun op TV. Uiteraard veel te laat om te kijken, dus opgenomen. Daarna nog een keer gescreend door m’n ouders om ervoor te zorgen dat er niet te veel afgerukte armen enzo in beeld waren (dat valt erg mee, dus het was geen probleem dat ik de film keek), maar de dag erna meteen na school de film gekeken, en daarna nog eens, en daarna nog eens, etc. Ik denk dat ik hem in de eerste week wel 10x heb gezien. Instantaan mijn meest geziene film ooit.

Je zou zeggen dat dat een reden heeft. Wat was nou de aantrekkingskracht van de film?

In het kort even het verhaal: twee piloten (’Maverick’ en ‘Goose’) mogen naar een elite-school (Top Gun). Daar moeten ze een paar weken lang elke dag luchtgevechten simuleren en krijgen ze punten voor elke missie die ze vliegen. In een van die missies komt Goose om, en Maverick denkt eraan om te stoppen. Uiteindelijk besluit hij om Top Gun toch af te maken. Op het laatst ontstaat een echte vijandige situatie en moeten de net afgestudeerden meteen een echte missie vliegen. Maverick, nog steeds niet over het verlies van Goose heen, vliegt samen met een instructeur. In een spannend luchtgevecht is hij ‘the man’ en schiet hij de vijand uit de lucht alsof het niets is. Eind goed, al goed, dus.

Lekker flinterdun verhaal dus. Dus aan het verhaal kan het niet liggen? Of toch wel? Op het moment dat je 11 bent heb je natuurlijk nog niet echt de behoefte aan een goed verhaal, en is het verhaal best aangrijpend. Maar de belangrijkste reden van het success zijn volgens de mooie plaatjes: het blijft gewoon een mooi gezicht om een F14 met afterburners aan van een vliegdekschip te zien vertrekken.

Ik heb de DVD een jaar geleden van m’n zus gekregen, en een paar maanden geleden kreeg ik de behoefte om de film weer eens te zien: eigenlijk is dat natuurlijk een stomme actie: zo’n film moet je in je geheugen houden als de beste film ooit. Door hem nogmaals te bekijken kan het alleen maar tegenvallen.

Objectief gezien is dat ook wel zo: wanneer ik er nu naar kijk zie ik voornamelijk een ontzettend slechte propaganda film (missie geslaagd: de USAF had een record aantal aanmeldingen in ‘87).

Maar toch, ik snap het wel: waarom ik dit 15 jaar geleden zo’n ontzettend coole film vond. En dat blijft toch het belangrijkste.

Toen ik een tijdje geleden las dat het NOS wou stoppen met het uitzenden van het songfestival was ik wel blij: ik vind het een groot flauwekul dat hier belastinggeld aan wordt gespendeerd. Met muziek maken heeft het weinig te maken, en voor ‘het europese gevoel’ hebben we de EU. Bovendien is er al een commercieel alternatief (Idols) dat net zo slechte muziek oplevert (ok, misschien wel beter) en tenminste niet belastinggeld opeet.

Toen ik in de zin erna las dat een andere omroep het ging overnemen was ik weer wat minder blij…

Gisteren uiteraard nog wel even gekeken (zo ben ik dan ook wel weer :)). De stem-ronde, niet de liedjes. En op de BBC, niet bij de NOS. Dan is het tenminste gewoon in breedbeeld, en heb je er goed commentaar bij. Wat is het toch schitterend om die Terry Wogan van dat heerlijke sarcastische commentaar te geven. Wanneer je het allemaal niet al te serieus neemt is het best een leuk avondje kansloos TV (beetje jammer dus dat de NOS het duidelijk wel serieus neemt…).

Dus ook nog Paul de Leeuw ons land belachelijk zien maken (ok, voor zover je je land tijdens het Europees Songfestival belachelijk kan maken natuurlijk :)). Wanneer je wat achtergrond informatie hebt over Paul de Leeuw, dan was het stukje wat hij opvoerde nog wel te waarderen, maar in 35 andere landen kennen ze hem niet. Dus in 35 andere landen was het stukje gewoonweg niet leuk (of gewoonweg: stomvervelend). Beetje jammer.

Maandje geleden was de sunrise periode van de .eu domeinnamen afgelopen en was het voor iedereen mogelijk om .eu domeinnamen te registreren. Op het werk hadden we het tijdens de lunch al over watsn.eu, en ikbenhetb.eu, maar die zijn (uiteraard) al bezet. baakman.eu was 10 dagen na het einde van de sunrise nog niet bezet, dus die heb ik maar geregistreerd. Op dit moment verwijst hij nog door naar davidbaakman.nl, maar misschien dat ik er later nog iets anders mee ga doen.

Ik heb, toen ik m’n studentenflat verliet, van m’n ouders een Senseo gekregen. Aangezien ik zelf geen (of in ieder geval, amper) koffie drink voornamelijk zodat zij zelf koffie kunnen drinken wanneer ze op bezoek zijn :)

‘t gemak van zo’n Senseo voor het koffie zetten is echt geniaal: niet lang wachten, niet moeilijk doen met te sterke/slappe koffie, en wanneer je de AH Excelent pads gebruikt ook nog eens per stuk verpakt (18 pads in 2 weken opmaken? Dat duurt bij mij meer een half jaar ofzo, dus dan zijn pad 4-18 niet echt vers meer te noemen…). Dat het iets duurder is dan gewone koffie maakt me weinig uit: die 3 doosjes koffie a 1.49 ofzo per jaar drukken niet echt significant op m’n budget :)

Maar goed, sinds kort: de T-pad. Oftewel, thee uit je Senseo. Op Internet had ik er niet veel goeds over gehoord, maar ja, ‘t is altijd zo slecht om dingen af te zeiken die je zelf niet geprobeerd hebt, en aangezien ik ook nog eens zo’n iemand ben die in de supermarkt altijd wel weer iets nieuws mee wil nemen laatst maar eens zo’n houder en een zakje pads meegenomen.

Nou ja, nu heb ik ze geproefd, dus nu mag ik er wel over zeiken :) Op zich, de thee smaakt ‘wel redelijk’. ‘t is niet echt goor ofzo, maar ‘t is gewoon hele vlakke automaat-thee. Niet echt iets wat ik thuis wil drinken. Dus, leuk voor de heb, en de 20 pads gaan ook echt wel opkomen, maar voor herhaling vatbaar: nee.

Toen ik vorige week weer eens bij Broese rond zat te kijken naar nieuwe boeken (niet echt veel bijzonders gezien, was eigenlijk op zoek naar Mastering JSF, maar uiteindelijk weg gegaan met Shell Scripting), zag ik bij de uitgang het boek Freakonomics liggen. Niet al te duur, dus die ook maar meegenomen.

Dat weekend ook maar begonnen met lezen, en inmiddels is ie uit. Het boek leest makkelijk weg, en heeft eigenlijk geen hoofdonderwerp maar gaat gewoon overal en nergens over. De enige samenhang tussen de verschillende onderwerpen die aan bod komen zijn dat het maatschappelijke onderwerpen zijn die redelijk gevoelig liggen (abortussen, drugsdealers, goed ouderschap) die de auteurs behandelen met behulp van statistische gegevens. Al met al een leuk boek om je een weekend mee te vermaken in de zon.

Zonet met behulp van een Wordpress-plugin (nee, mijn Chinees is ook niet meer wat het geweest is…) een email koppeling tussen Wordpress en Hyves gelegd. Als alles goed gaat schrijf ik dit stukje op m’n gewone site en komt het helemaal automagisch ook op Hyves terecht.

Ik ben alleen benieuwd wat Hyves doet met m’n HTML die ik in de posts plak, maar ja, dat zien we dan wel weer..