Wanneer je dit 5 jaar geleden tegen me had gezegd, had ik je erg raar aangekeken (op z’n minst…).

Maar ja, tijden veranderen. Prijzen van computers zijn naar beneden gegaan, mijn budget omhoog, dus dan is de reden ‘Mac’s zijn duur’ niet echt valide meer, en sinds ze van MacOS 9 af zijn kan ik ook niet meer beweren dat MacOS eigenlijk geen echt OS is zonder pre-emptive multitasken en een waardeloos memory-management systeem heeft. Dus eigenlijk is er geen enkele reden om een Mac uit te sluiten.

Af en toe mis ik toch wel het gemak van een laptop thuis, dus een laptop ‘voor erbij’ is dan toch wel een optie. En aangezien ik het een te grote stap vind om m’n ‘gewone’ PC te vervangen door een Mac en een Mac als Home-Theatre-PC (staat ook nog op de todo voor binnenkort) toch niet helemaal handig is, is een Mac-notebook wel een goede optie. Zo’n notebook gebruik ik toch alleen maar om een beetje te browsen, en te lezen enzo, en dat kan natuurlijk net zo goed met Firefox en Acrobat onder MacOS als onder Windows.

Dus de donderdag voor m’n vakantie, de dag nadat de MacBooks een Core 2 Duo processor kregen maar een MacBook besteld. Zo’n witte, met 2 GB geheugen (je moet wat… om een beetje te internetten op de bank…).

Nou ok, ik geef toe, ik ben gewoon benieuwd hoe een Mac nou echt werkt. En daar kom je alleen achter door er zelf een te kopen en er mee te gaan werken. Ik heb nog nooit met MacOS gewerkt, maar goed, ‘t is niets meer dan een schilletje om BSD heen (*kuch*), en aangezien ik wel eens op wat linux/unix machines werk, mag dat natuurlijk geen probleem opleveren :)

Inmiddels is het bijna 3 weken geleden, en ik heb nog niets gehoord van de winkel, dus binnenkort maar eens informeren; niet dat ik de komende week tijd heb om er iets mee te kunnen doen, maar ‘t wordt natuurlijk wel eens tijd.

Gisteren-middag is dan toch eindelijk gebeurd waar ik al een tijdje op zat te wachten: m’n monitor is kapot gegaan. Na meer dan zes-en-half jaar trouwe dienst (nou ja, eigenlijk meer 6 jaar, ‘t eerste half jaar was nou niet echt een groot succes (ahem..), maar na een half jaar falend Teleplan heeft iiyama zelf de oorspronkelijke monitor vervangen door een exemplaar dat wel werkte). Hij zei opeens ‘plunk’ en het scherm ging op zwart, en het ledje ging uit.

Niet geheel onverwacht. Al een tijdje was het zo dat de monitor erg licht was: alsof de brightness op 1000% stond ofzo. Afhankelijk van de tijd dat de montor aanstond was het meer of minder.

Nou ja, afgezien van het eerste half jaar echt erg veel plezier gehad van het scherm. Een fantastisch scherm om naar te kijken, echt een kwaliteitsproduct en ik heb lang moeten wachten tot ik een beter scherm tegenkwam.

Een (of twee?) nieuw scherm staat wel op de planning, maar daarmee wacht ik tot m’n nieuwe PC (en daarmee wacht ik tot Vista). Ik weet nog niet welk scherm, of wat voor type. 2x 20″, 1x 24″, 2x 24″, 1x 30″, of 1x 24″ en 2x 20″? ‘t is eigenlijk allemaal mogelijk. Maar goed, dat zien we dan wel weer.

Voorlopig in ieder geval even een paar maanden achter een 17″ iiyama CRT die ik van m’n moeder geleend heb. Geen 1600×1200 meer is wel even wennen, maar ja, ik gebruik m’n PC toch eigenlijk voor weinig anders meer dan surfen, dus daar is wel overheen te komen.

Sinds vandaag ben ik lid van NL-JUG, de Nederlandse Java User Group. Een vereniging voor (o.a.) Java developers. Ze organiseren o.a. elk jaar J-Spring en J-Fall, converenties over allerlei Java gerelateerde onderwerpen. Daarnaast krijg je het Java Magazine (een abonnement daarop is al duurder dan het lidmaatschap).

Helaas kwam ik pas na J-Fall achter ‘het bestaan’ van NL-JUG (ik kende J-Spring als converentie wel, maar ik dacht dat het een ’standaard’ dure converentie was, zoals JavaOne, en dus totaal buiten mijn bereik.), dus ik heb net J-Fall gemist. Maar ja, volgend voorjaar is er natuurlijk weer een J-Spring…