Google is een bedrijf dat de meeste mensen tot de verbeelding spreekt. Van niets tot een wereldmerk, in een paar jaar. Ook de dingen die ‘binnenin’ Google gebeuren zijn dingen waarvan het van buitenaf bijna onbegrijpelijk is dat het mogelijk is: 450.000 servers, een elektriciteitsrekening van 2 miljoen per maand, en ga zo maar door.

Het ideale onderwerp om een boek over te schrijven dus. Dat dachten meer mensen, en die hebben dat ook gedaan. Inmiddels heb ik ‘The Google Story’ van David Vise en ‘The Search – How Google and Its Rivals Rewrote the Rules of Business and Transformed Our Culture’ (leuke subtitel trouwens…) van John Battelle.

Beide boeken lijken over hetzelfde onderwerp te gaan, en hoewel er ook wel wat informatie dubbel in staat, zijn ze toch vrij complementair aan elkaar. The Google Story gaat vooral in op Google van binnenuit. Hoe is het ontstaan, en gaat chronologisch door de 7 jaar van Google heen. The Search gaat meer de breedte in, het onstaan van zoekmachines in het algemeen, de concurrenten van Google, de geschiedenis van AdWords.

Beide boeken zijn het lezen meer dan waard.

Dit weekend weer eens meegedaan aan een Postbank spaaractie. De gelegenheid om weer eens 500 op een spaarrekening te zetten: weer 1500 nutteloze rentepunten gratis erbij. Na het verzenden stond een link naar een vragenlijst over de spaaractie, en ach, waarom ook niet…

De laatste vraag:
“Zou u aan kunnen geven wat het nummer is van uw girorekening bij de Postbank. (hier wordt niets mee gedaan, wij gebruiken dit alleen voor analyse van de resultaten)”

Euhm… hallo? Afgezien van het warrig taalgebruik en de twee taal-fouten is deze vraag echt compleet fout:
- Eerst zeggen dat je er niets mee doet, en daarna die leugen meteen weer ontkrachten.
- Als het goed is weer de Postbank wie ik ben (ik heb net 500 euro overgeboekt), dus waarom die vraag nog een keer stellen (daar hebben ze bij banken sowieso wel problemen mee…)?
- Op een niet-postbank URL gaan vragen naar postbank gegevens? Aan de ene kant waarschuwen voor phishing, maar aan de andere kant zelf dit soort acties uitvoeren.

Zeker dat laatste is een kwalijke zaak. Het schiet natuurlijk niet zo op dat om aan de ene kant gebruikers proberen op te voeden en te wijzen op de gevaren, en aan de andere kant net zo makkelijk zelf ook om persoonlijke gegevens gaan lopen vragen op sites met een niet-postbank URL.

Ik was zonet wat informatie aan het verzamelen voor een UPS voor m’n nieuwe PC. Dan kom je eigenlijk al vrij snel uit bij APC natuurlijk.

Bij de winkel waar ik aan het kijken was, hebben ze een aantal modellen. Zowel oplopend in VA (dus hoe ‘zwaar’ de UPS is), maar ook twee modellijnen: de Back UPC en de Smart UPC. Aangezien ik geen flauw idee heb welke cooler is (de Smart UPC waarschijnlijk, aan de prijs te zien) en welke ik dus moet hebben :) ging ik even naar de APC site.

Het is natuurlijk een beetje flauw, maar als er een site is waarvan je verwacht dat ze een website ‘reliable’ in de lucht kunnen houden zijn zij het wel. Nou ja, het zou misschien nog erger zijn wanneer de melding op de site van Akamai zou staan.