Toen ik vandaag m’n kamer een beetje aan het opruimen was kwam ik m’n startnummer van de Dam tot Dam loop tegen (die moet je een tijdje bewaren in verband met het inleveren van je ChampionChip). Aangezien ik niet meer precies wist hoe lang ik dat ding moest bewaren achterop gekeken of dat erop staat. Niet dus. Maar wel iets anders: ‘Dit startnummer is geprint op Xerox Nevertear‘. Hmm… leuk joh… 3 seconden later: ‘he, nevertear = nooitscheuren’, eens kijken hoe goed die claim kan worden waargemaakt…

Nou, absurd goed. Hoe ik ook probeer het papier (met m’n vingers) te scheuren, het lukt gewoon niet. Geniaal zeg! Het enige wat er gebeurt is dat het ‘papier’ een beetje uitrekt en vervormt, maar scheuren, ho maar. Het gebeurt niet vaak dat ik onder de indruk ben van zoiets, maar in dit geval: kudos voor Xerox!

Net als vorig jaar de Dam tot Damloop gelopen. Dit jaar een stuk meer getraind, twee weken vantevoren had ik de 6.5 kilometer gehaald. Dus mijn doelstelling om sneller te zijn dat vorig jaar zou op zich haalbaar moeten zijn.

De voorbereiding in het weekend zelf was iets minder optimaal: van vrijdag op zaterdag maar een paar uur geslapen, en zaterdag op zondag kwam ik om 01:15 thuis. Om 07:09 weer opgestaan, en de eerste bus gepakt naar het station. Het was een stuk kouder dan vorig jaar, dus de tijd voor de stad voornamelijk doorgebracht in de kantine van het zwembad. Maar ja, dan toch maar de kou in.

Het lopen ging eigenlijk een beetje vergelijkbaar met vorig jaar. Alleen stonden er geen 2 bussen bij de start van het parcours, maar slecht 1 :). Het hielp wel een behoorlijk stuk dat ik het parcours kende. Enigszins kunnen inschatten hoe ver je nog moet helpt wel. Ik ben iets sneller gestart, dus dat betekent ook meteen dat ik in het tweede gedeelte minder mensen heb ingehaald, dus van het leedvermaak was dit jaar iets minder sprake. In de laatste paar honderd meter ben ik weer helemaal kapot te gaan, maar dan dit keer zonder ik heb versneld.

Maar het eindresultaat mag er (vind ik zelf :)) wel zijn, in 34:29 heb ik hem uitgelopen. Bijna 3 minuten sneller dan vorig jaar!

Nu ik m’n 50mm lensje helemaal opgegeven heb (nadat ie achteraf toch niet zo heel goed kon tegen het van anderhalve meter hoogte stuiteren op steen…), zit ik na te denken over een opvolger. Ik heb nu afgezien van m’n 100mm macro lens helemaal geen lichtssterke lens meer (en die 100mm is ‘maar’ 2.8), en dat is soms toch best handig…

Maar ja, wat te doen?

Nieuwe 50mm 1.8. Tsja, is een mogelijkheid. Kost bijna niets, dus ‘t is in ieder geval de goedkoopste oplossing…

Een 50mm 1.4. Ook dat kan natuurlijk. Een stuk duurder, maar ja, misschien overleeft hij zo’n val wel. Fulltime manual focus en USM is ook wel een pluspunt. Die extra lichtsterkte interesseert me eigenlijk niet zo…

Een 85mm 1.8. Het verschil tussen 100mm en 85mm is eigenlijk best weinig, dus dat schiet niet zo op… ‘t verschil tussen 2.8 en 1.8 is wel aardig natuurlijk, maar om daar nou 300-400 euro voor uit te geven… (buiten heb ik aan 2.8 genoeg om te isoleren, en binnen is hij te tele). Nee, ik denk dat dit de eerste afvaller wordt…

Een 28mm 1.8. Kan, maar ik vind het op een crop-camera (nee, ik ga geen 5D MkII kopen….) eigenlijk niet wijd genoeg.

Een 24mm 2.8 valt af, want dan kan ik beter een 17-55 2.8 kopen (hmm… da’s sowieso geen slecht idee…. :)). Een 24mm 1.4 valt af, want die vind ik te duur.

Als die stomme Leica nou voor Canon vatting gemaakt zou worden, dan zou de keuze vrij makkelijk zijn geweest ;)

Met andere woorden: ik weet het niet… Waarom heeft Canon niet gewoon een EF-S 16mm 1.8?

Misschien gewoon een 50mm 1.8, en een 17-55 (en een 10-22)?

Sinds enige tijd is de spitsstrook op de A1 open. Deze wordt geopend wanneer er meer dan 1500 voertuigen per uur per strook rijden, op dat moment wordt de weg 3 stroken en mag je nog maar 80. Handig wanneer je anders in de file zou staan.

In de laatste week heb ik 2x over dat stuk gereden: zaterdagmiddag om 14:00, en donderdagmiddag om 12:00. In de beide gevallen nou niet echt het toppunt van de spits. Echter was in beide keren de spitsstrook open. En dus beide keren in alle rust dat hele stuk met 80 km/h mogen afleggen… (in plaats van in alles rust met 120 km/h….).

Nou vraag ik me twee dingen af. Ten eerste, als men zelfs al op een zaterdagmiddag vind dat het ‘te druk’ is voor twee stroken, dan is er wel een hele erge overbezetting van de infrastructuur, en heeft het weinig meer te maken met een spitsstrook. Ten tweede, waarom 1500 voertuigen per uur, en hoe wordt dat gemeten. In beide gevallen was het volgens mij zo dat de gemiddelde snelheid een stuk boven de 80 km/h zou komen te liggen met 2 rijstroken (bij het einde van de spitsstrook wanneer het weer naar 2 stroken gaat en iedereen weer 120 km/h gaat rijden bleef het even druk/rustig…). Nou is dat natuurlijk een beetje onderbuikgevoel, want het is zo op het oog wel lastig in te schatten wat er gebeurt wanneer je 1 strook minder hebt, en bovendien wil je in het grensgebied van die 1500 voertuigen per uur ook niet elke kwartier de strook open/dicht doen…

Maar stel dat we toen die 1500 per uur wel haalden. Dat komt neer op elke 2.4 seconden een voertuig. Ruim boven de wenselijke 2 seconden afstand dus (en ongeveer 1.5x zo veel afstand als je in de praktijk hebt wanneer het druk is op een snelweg). Zouden ze die spitsstrook niet beter kunnen opengooien wanneer de gemiddelde snelheid met 2 stroken onder de zeg 90 km/h valt, en weer dicht wanneer het merendeel van de tijd de 3e strook amper gebruikt wordt?