Dit weekend maar eens deel 2 van het upgrade programma van m’n PC uitgevoerd. Of, in ieder geval, de bestelling gedaan.

Videokaart was een tijdje geleden al vervangen (Geforce 8600GT met fan eruit, Geforce 9300 GT met koelblok van halve kilo erin). Hij schijnt een stuk langzamer te zijn (maar de videokaart heeft nog geen vertex hoeven berekenen, dus dat is niet zo’n groot punt…), maar hij is in ieder geval wel stil.

Er staat inmiddels al een tijdje een NAS waarop ik m’n data heb staan (nun nog eens die backups regelen…).

De aankomende release van Windows 7 is een mooi moment om de rest eens aan te pakken. Wanneer ik Windows toch opnieuw moet installeren, dan kan ik dat net zo goed op een nieuwe SSD doen. Dus de eerste aankoop van zaterdag was een Intel X25-M 80 GB SSD. Nu al m’n data niet meer op m’n PC staat heb ik aan 80 GB genoeg (hoop ik :)). Ik ben heel erg benieuwd hoe m’n PC gaat aanvoelen met zo’n SSD.

M’n PC-bij-de-TV-project heb ik eerst aangepakt door m’n MacBook aan m’n TV aan te sluiten. Echter ziet m’n MacBook m’n TV niet, en wil geen beeld naar m’n TV sturen. Beetje jammer dat die combinatie niet werkt (MacBook aan m’n monitor werkt wel, en m’n PC aan m’n TV werkt ook). Uiteindelijk zelfs nog een Release Candidate van Windows 7 via VMWare Fusion op m’n MacBook geinstalleerd, maar ook dat werkt niet…

Het idee daarna was een Popcorn Hour C-200 te kopen. Maar de eerste reviews waren niet echt super-lovend. In het commentaar van een van die reviews werd het nVidia Ion platform in combinatie met XBMC als alternatief aangedragen. Daar een beetje naar gekeken, en eigenlijk was het al snel duidelijk: dat is het platform wat je nu moet hebben wil je een state-of-the-art mediaplayer bouwen.

Dus, volgende aankoop van vandaag was een ASRock ION 330 – BD. De versie met blu-ray disk speler kopen is misschien een beetje twijfelachtig, maar ik hoop eigenlijk dat dat ding er voor zorgt dat ik geen aparte blu-ray speler hoef te kopen. De Ion graphics zorgen ervoor dat je hardwarematig HD kan afspelen. Het idee is om XBMC op Linux te gaan installeren (backup-plan is Windows 7 – backup-plan achter de hand hebben is met mijn Linux-op-de-desktop ervaringen toch wel nuttig…), en dan hoop ik dat binnenkort blu-ray disk support wordt toegevoegd aan XBMC.

Om de Ion met m’n afstandsbediening te kunnen bedienen ook maar een Ir-receiver gekocht. Een Philips OVU412000 (handig, dat soort namen…). Is erg goedkoop, ziet er wel leuk uit, en schijnt te werken.

Op zich was ik daarmee eigenlijk wel klaar, maar ik zat wat te klikken, en ach ja, een impuls-aankoop op de zaterdag-middag sla ik natuurlijk niet af….

De eerste is een Wacom Bamboo Pen and Touch. Ik heb (heel ver…) in het verleden twee weken de Wacom Graphire (1) van m’n zusje geleend, nooit aan kunnen wennen in die twee weken. Maar ja, een heleboel collega’s vinden het ideaal. Dus nu de nieuwe Bamboo er is, toch maar eens een nieuwe poging ondernemen. Wat super-vet van die nieuwe Bamboo is is dat je multi-touch kan scrollen met je vingers, net als bij een MacBook.

De tweede kwam wel helemaal op het eind… ik heb ook maar een Logitech MX Air gekocht. Toen die in 2007 uit kwam vond ik hem al heel erg cool. Echter vond ik 200 euro toch een beetje prijzig voor zo’n leuk speeltje… geen idee of dat een beetje handig werkt, een beetje muizen in de lucht. Maar inmiddels is hij heel erg in prijs gezakt. Eigenlijk komt het er wel een beetje op neer dat ik hem voor de huidige prijs eigenlijk niet kan laten liggen :)

Oh ja, ‘t begon natuurlijk allemaal met de release van Windows 7. Dus ook maar een Windows 7 Home Premium Family Pack gekocht. De eerste keer sinds Windows XP dat ik niet de meest uitgebreide versie van Windows koop. M’n XP licentie was de Professional en ik draai nu Vista Ultimate. Maar toen ik erover na dacht een paar weken geleden: ik heb in de laatste 6 jaar geen feature gebruikt waarvoor de ‘home’ versie niet voldoende was, dus overstappen op Windows 7 Ultimate slaat eigenlijk nergens op… Ik heb zo’n proef-versie op m’n MacBook via VMWare Fusion geinstalleerd en ongeveer 10 minuten geprobeerd, dus eigenlijk geen idee wat me te wachten staat. Maar op basis van de verhalen zal het nooit slechter zijn dan Vista.

Nou ja, binnenkort wanneer alles binnen is maar eens alles gaan installeren, en dan ben ik hopelijk weer klaar voor 2+ jaar…

Vorige week maandag hadden we een discussie op het werk over dat van elke vrucht wel thee bestaat, maar dat dat niet voor bananenthee geldt. Zo’n bewering moet natuurlijk gegoogled worden, en al snel bleek dat dat niet waar te zijn. Er zijn in Nederland wel degelijk webshops waar je bananenthee kunt kopen. En er is zelfs een Bananenthee-Hyve.

Nou ja, de mogelijkheid om bananenthee te proberen laat je natuurlijk niet aan je voorbij gaan. Dat is toch iets wat je in ieder geval 1x in je leven gedaan moet hebben (net als bijvoorbeeld curling…). Dus maandag-avond de thee besteld; 1.50 voor 50 gram thee + 1.76 verzendkosten via iDeal betaald (rijk zal de Tea Bar van mijn aankoop niet worden…). Dinsdag is de thee verstuurd. Woensdag kwam het aan. Dus donderdag een thee-pot, thee-ei (wist je trouwens dat die in Belgie een stuk duurder is?) en de thee mee.

De thee is eigenlijk best wel helemaal niet echt heel erg lekker, maar ik ben sowieso niet zo’n vruchten-thee-persoon. Maar goed, daar gaat het eigenlijk ook helemaal niet om… Het gaat natuurlijk om het idee, en het feit dat je kan zeggen: kijk, dat heb ik toch maar weer even meegemaakt in m’n leven! :)

(Voor de liefhebbers binnen Quinity: er ligt nog een half zakje bananenthee op de Amaliahoff, dus wanneer je in de buurt bent (Maliebaan? :)) en je hebt zin in een kop bananenthee: kom gerust langs)

Ik heb m’n Nespresso apparaat nu 4 maanden, en het is dus wel eens tijd om te kijken naar m’n koffie-gebruik (ok, voornamelijk voor mezelf om een inschatting te maken of ik nog op schema lig om m’n voorraad koffie ooit op te krijgen…).

Nou, eigenlijk gaat het best goed dus. Volgens planning ga ik ergens in januari 2011 m’n koffie voorraad op krijgen (of, wanneer ik de decaf zut buiten beschouwing laat: november 2010), dat valt dus best mee…

Een tijdje geleden kreeg ik weer eens een brief van de ING; een pensioenscheck. Op basis van wat multiple-choice vragen probeert de ING informatie van mij los te peuteren onder het mom van: als u deze informatie inlevert kunnen wij bepalen of u een pensioenadvies nodig heeft.

Ik zit helemaal niet te wachten op een pensioenadvies. Ja, ik heb een pensioengat (gelukkig wel zeg…), en ja, ik weet dat ik genaaid wordt, en nee, ik wil geen aanvullende pensoenregelingen. Het idee is nog steeds gewoon dat ik niet afhankelijk word van m’n pensioenpotje…

Maar anyway, ik vind het toch altijd wel interessant om te kijken wat ze nou weer schrijven… En ‘t begint al lekker…

Vraag 2c
Heeft u een pensioenregeling via uw werkgever, voor uzelf of uw nabestaanden?

Antwoorden:
- Ja, via mijn werkgever, gebaseerd op mijn laatstverdiende loon (eindloonregeling)
- Ja, via mijn werkgever, gebaseerd op mijn gemiddeld verdiende loon (middelloonregeling)
- Ja, via mijn werkgever, maar ik weet niet exact volgens welke regeling
- Nee, ik heb geen pensioenregeling via mijn werkgever

Ok, en wat nou als ik wel een pensioenregeling via mijn werkgever heb, ik ook precies weet wat die regeling is, en die regeling niet gebaseerd is op mijn laatstverdiende of mijn gemiddeld verdiende loon? (hint: beschikbare premieregeling). De ING laat weer eens een knap stukje kansloosheid zien… Dat soort lui zouden mij advies over m’n pensioen moeten geven?

Yesterday, I saw a tweet from Joshua Bloch:

Teaching to the test at M.I.T. http://tinyurl.com/cb4799 . But do they teach ethics?

I’ve only read Handout 1, but I am puzzled by two thoughts:

• Do MIT students really need this? I consider MIT as one of the most prestigious universities in the world, with only super-smart students. I would expect that anyone with a MIT degree would be able to get into any company (solely based on capacity).
• Are the interview questions at Google that simple? I was always under the impression that the interview process at Google was very hard, and that they would only hire very, very smart people. But c’mon, these questions are that simple – I would almost say trivial – that anyone even considering applying for a development job should be able to answer these questions without any problem.

I still don’t know what to think of it… (I almost believe it is fake, but the URL really points to mit.edu…)

When I bought my Miele Black Pearl 2000 back in 2005, I thought that that would be my only vacuum cleaner I would buy for a long time… But, apparently, I was wrong, because this week I bought a new one…

The Roomba is not a ‘normal’ vacuum cleaner, it’s a robot! Not exactly like Rosie in The Jetsons, as he or she (I still don’t have a name for it, suggestions? :)) will only vacuum clean, but hey, it’s a start…

When activated, the Roomba will use AWARE(tm) Robotic Intelligence System to navigate through the room and clean it for you. It will use some clever algorithm to reach everywhere, take a look at these pictures.

The Roomba 560 comes with two virtual lighthouses that you can place between your rooms (at this moment I have placed them on top of my door step, so I can’t close my doors anymore, I’ll find out whether they’ll also work when I place them behind the door step). The Roomba will first clean the first room, and when it is finished, it will pass through the door step and clean the next room. After it has cleaned all the rooms it will return to the first room, and then dock itself to the docking station. When the Roomba starts cleaning, it will activate the virtual lighthouses, and when it is done cleaning it will deactivate them again, how neat!

Another cool feature is the scheduler. You can schedule your vacuum cleaner to clean at a certain time. I’ve set it up to clean my house twice a week. I haven’t seen it in practice yet, but the idea is that it will clean my house while I’m away working. So, my house will be automagically cleaned all the time.

I don’t have it long enough to say whether it really works or not (now I can’t have my stuff laying around on the floor anymore…), but it is very, very cool to see the robot in action (”The only difference between men and boys is the size of their toys”, blah, blah :)). And it sure vacuums a lot better than I do, according to the amount of dust I already found in the dirt bin.

Ok, dit is wel heel erg absurd… Ik zit een beetje te surfen, en kom via een Tweet en een weblogpost op een Facebook profiel waarop een Youtube filmpje staat van een Michael Jackson Dance Tribute in Stockholm. Nou ja, da’s wel even interessant om te kijken, misschien herken ik iets ofzo…

Tsja, ik herken inderdaad wel iets… Het tweede gedeelte is nog absurder: dat is gewoon 100 meter van m’n hotel vandaan (op 3:08 zie je het hotel net niet), en 25 minuten na de flash mob loop ik gewoon op die plek wanneer ik terug kom van de film.

(Voor de personen die hopen dat er als nog allerlei smeuige verhalen komen uit Stockholm: nee, ik heb echt niet meegedaan :) Ik heb hier echt helemaal niets van meegekregen toen ik daar was.)

Ik heb nog ongeveer 900 kronen (90 euro), en die moeten natuurlijk wel op. Dus ik sta vroeg op, en ben al voor 10 uur het hotel uit. Eerst naar het station, om een treinkaartje naar het vliegveld te kopen. Dat zijn de eerste 240 kronen… Het idee is om wat kleren te kopen, en anders wat boeken. Maar aangezien ik voor 12:00 moet uitchecken heb ik niet al te veel tijd. Dus wanneer ik om 10:15 om treinkaartje heb, heb ik nog iets meer dan een uur. Wat wel een beetje jammer is is dat ik aan de verkeerde kant van het station uitstap en me dat natuurlijk pas besef wanneer ik al een spoorbrug overben, en langs het spoor loop. Ik moet dus eigenlijk aan de andere kant van het spoor zijn (daar is de winkelstraat…). Al met al verlies ik 20 minuten door om te lopen. Maar eenmaal op Drottninggatan aangekomen, heb ik eigenlijk tijd genoeg. Snel een winkel in, een t-shirt en een overhemd pakken, beetje hoofdrekenen, 600 kronen. Ja, die heb ik nog. Dus klaar. Al met al kom ik mooi op tijd het hotel weer binnen. Al m’n spul in m’n koffer geschoven, m’n rugzak weer volledig ingepakt. En om ongeveer 12:00 sta ik netjes beneden om uit te checken. Voor het laatst met de metro naar het centraal station, en de trein in. Op het vliegveld staat maar een korte rij, dus dat is geen probleem (wat me wel altijd opvalt is dat hoe korter de rij, hoe langzamer het gaat, de rij op Schiphol is 4x zo lang, maar gaat ook 4x zo snel. Mijn hypothese is dat het wachten voor het inchecken op een vliegveld een constante tijd kost, zou hier onderzoek naar gedaan zijn?). Wanneer ik bij m’n gate aankom heb ik nog 45 minuten voordat we gaan boarden.

We vliegen terug in een 737-700 van maximaal een paar maanden oud. Eerste keer dat ik vlieg met een vliegtuig met schermen boven de stoelen waarop in-flight-informatie te zien is. Geen idee wat je er aan hebt om te zien dat je inderaad op 12.192 meter vliegt (dat blijft ie trouwens echt heel netjes doen, de afwijking is meestal maar een paar meter), maar cool is het wel (en je hebt tenminste wat te doen…).

Op schiphol aangekomen krijg ik meteen weer de bevestiging waarom het OV in Nederland zuigt. De trein naar Utrecht heeft 10 minuten vertraging, en het is nu 2 minuten na de oorspronkelijke vertrektijd. Wanneer ik wil gaan instappen gooit de conducteur 2 meter voordat ik de deur bereikt heb de deuren dicht. Wacht nog even 30 seconden en rijdt dan weg. Ach, laat ik er verder maar geen woorden aan vuil maken…

’s Avonds kijk ik om de vakantie echt af te sluiten nog even Fucking Amal, het blijft een geniale film…

Terugblikkend een paar random gedachten:
- Dat die metro-lijnen ‘door-elkaar’ lopen is juist geniaal. Je zult in de praktijk nooit overstappen van de groene lijn de ene kant op naar de groene lijn de andere kant op. Met het overstappen moet je dus in de normale situatie altijd naar het andere perron toe. In de Stockholm-situatie heb je bij het overstappen 50% kans dat je alleen maar over hoeft te steken. Verder rijden bij die haltes waarbij je kan overstappen de trams per perron dezelfde kant op. Dus wanneer je naar het centraal station wil ga je naar het perron richting het centraal station, en kan je de eerste tram nemen die aankomt. Achteraf gezien hebben ze er waarschijnlijk wel over nagedacht :)
- Vloerverwarming in de badkamer is cool. Dat wil ik later ook als ik groot ben. Lamp in de spiegel in de badkamer ziet er wel cool uit, maar is super onhandig (wanneer je in de spiegel kijkt zit je de hele tijd recht in 50 watt verlichting te staren…). Dus dat wil ik later niet…
- Ik ben echt blij met m’n hotel-keuze. Het Sheraton en Hilton zaten ook in-budget (de prijzen van hotels in Stockholm vallen erg mee!), maar ik ben blij dat ik daar niet voor gekozen heb. Die liggen aan grote doorgaande 4-baans wegen, wat mij betreft niet echt een ideale ligging. Het Scandic Anglais hotel daarentegen ligt op een ideale locatie: de straat zelf is redelijk rustig. Op 1 minuut van de metro af, op loopafstand van zo ongeveer alles, in het up-town gedeelte van Stockholm. Absoluut een van de beste hotels waar ik in de afgelopen 5 jaar geslapen heb.

De laatste volledige dag. Ik heb nog een aantal gedeeltes niet gezien, dus vandaag is een mooie dag om die plaatsen te bezoeken. Ik besluit eerst naar Kungsholmen te gaan, het eiland aan de westkant. Ik stap ergens midden op het eiland uit en wandel weer naar het centrum toe. Weinig spannends te zien. Een saai park, een saai politie-hoofdkantoor, en saai raadhuis. Mijn uiteindelijke doel is het ’stadshus’, de plek waar de Nobelprijzen worden uitgereikt. Architectureel niet echt heel erg interessant, maar er zijn in ieder geval weer mensen :)

Ik ga met de metro naar het universiteits-terein. Beetje vaste prik aan het worden, maar het is altijd wel interessant hoe een universiteits-campus er nou in een andere stad uitziet. Het is best wel een lang stuk met de metro, en achteraf gezien ligt het ook eigenlijk buiten de stad zelf. De campus is uitgestrekt, en heel erg groen. Maar vooral: heel erg uitgestorven. Het is best wel spooky dat je een groene vlakte hebt, met af en toe eens een gebouw waarin alle lampen branden, maar waarin zich maar 1 of 2 mensen bevinden. Uiteindelijk vind ik ergens een bordje met wat openingstijden op een gebouw: van 29 juni tot 6 augustus is alles gesloten. Wel vreemd. Op de UT had je in de zomermaanden geen college’s, maar werknemers, PhD studenten en afstudeerders kwamen er gewoon, het was dus wel rustiger in de zomermaanden, maar het was er zeker niet leeg.

Een halte terug richting het centrum was Tekniska Högskolan, klinkt een beetje als de technische hogeschool. Zou die wel open zijn? Ik stap uit, maar ik loop eigenlijk een beetje de verkeerde kant op.. :) Dus een kwartier later ben ik bijna bij m’n hotel in plaats van bij de technische hogeschool. Nou ja, ik zal het nooit weten dus. Geen zin om helemaal terug te lopen, dus eventjes kort een pauze gehouden op m’n kamer.

Daarna naar het zuidelijke eiland gegaan: Södermalm. Ik kan hier kort over zijn: als toerist heb je hier niets te zoeken. Wanneer ik in een park op een bankje zit hoor ik achter me wat muziek en een omroeper zie via een luidspreker meldt dat de halve finale gaat beginnen. Er vanuit gaande dat het de lokale Idols-halve-finale is ofzo ga ik even kijken (stel je voor dat je op die manier de nieuwe Abba meemaakt, dat wil je toch niet missen…). Dat blijkt een beetje tegen te vallen: het is de halve finale van een jeu-de-boule wedstrijd.

’s Avonds maak ik nog wel even een rondje centrum, maar eigenlijk ben ik te moe om het helemaal bewust mee te maken.

Vandaag wordt mijn Uppsala dag. Uppsala is een universiteits-stadje 60 kilometer ten noorden van Stockholm. Aan de unversiteit aldaar is Uppaal ontwikkeld, een programma dat we aan de UT gebruikt hebben voor het vak Systeemvalidatie. En aangezien dat een van de weinige 10′en aan de UT was heeft Uppaal en Uppsala altijd een bepaalde aantrekkingskracht gehad. Dus ideale mogelijkheid om er eens langs te gaan. Het kan natuurlijk alleen maar gaan tegenvallen, maar ja, dat moet dan maar :)

Ik sta om tien voor half twaalf op het centraal station. Op het grote aankomst en vertrekbord staat een trein van 11:30 naar Uppsala en verder om 12:11 en 13:11. Maar bij die vertrektijden staat er naast Uppsala ook nog iets anders. M’n wat betekent dat, en moet ik daar rekening mee houden? Nou ja, eerst maar eens een kaartje kopen. Bij de 15 loketten staat echt een superrij, wanneer ik 10 minuten later een kaartje voor de rij heb weten te bemachtigen zie ik dat er nog ongeveer 45 wachtenden voor mij zijn. Om 10 voor 12 ben ik aan de beurt, en koop ik een kaartje. Inmiddels heb ik zelf uitgevogeld dat die termen naast Upssala andere plaatsnamen zijn, en dat de trein van half blijkbaar een andere route neemt, dus voor mij niet zo interessant. Wat wel interessant is: twee enkeltjes zijn goedkoper dan een retourtje. Lekker vreemd prijsbeleid… Ik betaal 174 kronen voor het kaartje en daarmee mag ik binnen een uur na aanschaf naar Upssala toe, en mag ik binnen 24h weer terug naar Stockholm.

Ik heb nog mooi 15 minuten om de trein op te zoeken en een plaats te zoeken, dat kan slechter uitkomen. Spor 3 is zo gevonden, en op elk waggon staat dat hij bedoeld is voor Stockholm – Upssala, nou, dat zal dan wel. De trein hier is ruim, schoon en rustig. Uitklaptafeltje, plastic zakjes (kotszakjes?). Ook zijn er verschillende tafeltjes aanwezig (60cm breed ofzo). Geen stroom. Maar ja, m’n laptop doet 6.5 uur met z’n accu, dus dat heb ik ook niet nodig. De treinreis gebruik ik om te typen, de hele tijd naar buiten kijken is ook zo saai.

Wat wel grappig is: in dit high-tech land kliederen conducteurs gewoon met een pen op je kaartje om het ‘af te stempelen’. Je zou verwachten dat ze met een cool aparaat in ieder geval de tijd en de GPS coordinaten ofzo in het kaartje stempelen, maar nee, dat valt even tegen :)

In Uppsala aangekomen blijkt mijn originele verwachting (klein gezellig universiteitsstadje) niet helemaal op te gaan (achteraf gezien snap ik ook niet waarom ik een klein stadje verwachte, ik had in m’n hoofd zitten dat er 30.000 mensen woonden, maar in het echt zijn het er bijna 200.000 – ‘t is de 4e stad van Zweden). Ik volg de massa naar buiten en kom in een grote bouwval terecht. Blijkbaar zijn ze de komende 4 jaar nog bezig met onderhoud van het stationsplein. Ik loop iets verder en kom in een winkelcentrum terecht. Wel leuk natuurlijk, maar niet echt iets waar ik voor gekomen was. In het winkelcentrum vind ik een boekenzaak, en hier hebben ze wel Informatica-boeken. Selectie is vrij klein (kleiner dan bij Broese), maar wel anders. Een boek over model checking zul je bij Broese niet snel vinden. Even een klein prijsvergelijkend onderzoek gedaan: Informatica-boeken zijn hier duur. 50-70 euro is geen uitzondering, dus in tegenstelling tot in Dublin wordt het hier dus niet echt boeken inslaan :) Ik loop weer verder en kom in een winkelstraat terecht. Lekker breed, winkels zijn 2 verdiepingen hoog, verder niet zo heel erg spannend.

Ik besluit eens een Max in te duiken, dat is de Zweedse tegenhanger van de Mac. Bij elk menu staat aangegeven wat de CO2-kosten zijn, over MVO gesproken :) Wist je dat een hamburger-menu zorgt voor 2 kg CO2? Nee, ik ook niet. Ik doe uiteraard heel mileu-bewust en bestel een vis-burger (slechts 500 gram CO2 uitstoot) (ok, dat was het enige zonder kaas…). Alles is BTO, dus het duurt 7 minuten voordat hij klaar is. Maar ik snap nu wel waarom de Mac’s hier leeg zijn, en de Max’s vol: de prijs is iets hoger (7 euro voor een menu…), maar de kwaliteit ligt ook een stuk hoger.

Ik bezoek verder nog een kerk en het kasteel. Van de universiteit is weinig te merken. Ik loop weer langzaam terug naar het station, en mooi 10 minuten voordat de trein vertrekt kom ik aan.

In het hotel aangekomen eventjes een beetje uitgerust, en toen de regen weer opgehouden was de stad maar weer ingelopen. Ik liep dit keer eens een andere kant uit (de kant die ik gisteren wou uitlopen naar de bioscoop). Binnen 500 meter van het hotel was ik al twee bioscopen tegengekomen. Met bij de tweede de premiere (?) van de nieuwe Harry potter. Inclusief rode loper, en allemaal wazige lui die zich als tovenaar enzo verkleed hadden. Verder kwam ik ook nog twee optochten/demonstraties voor/tegen/iets-te-maken-hebbende-met Iran.